„Mniam, mniam, mniam” - „Yummy, yummy, yummy!”

Zespół Szkół nr 3 w Jaśle za projekt „Mniam, mniam, mniam” otrzymał wyróżnienie w konkursie „Nasz projekt eTwinning 2006 - I edycja”.

Relacja z uroczystości zakończenia konkursu zamieszczona jest na stronie:
http://www.etwinning.pl/index.php?akc=konk&ida=pol&id=8

Współpraca w ramach Akcji eTwinning Zespołu Szkół nr 3 w Jaśle z węgierską szkołą Barna Sipkay Secondary School of Commerce, Catreing and Tourism w Nyíregyháza, tytuł projektu: „Yummy, yummy, yummy!”

Wstęp

Współpraca partnerska szkół w ramach Akcji eTwinning przynosi bez wątpienia niewymierne korzyści w pierwszej mierze dla uczniów, ale także dla szkoły. Jest to także wspaniałe doświadczenie dla nauczycieli prowadzących projekty.

Do nawiązania współpracy konieczna jest oczywiście rejestracja szkoły na portalu eTwinning. Fakt, że znam język angielski bardzo mi w tym dopomógł, gdyż początkowo strona, na której rejestrowałem szkołę była w języku angielskim; teraz oczywiście jest już po polsku. Jednak sama rejestracja to nie wszystko. Aby zrealizować projekt współpracy należy mieć ciekawy pomysł, najlepiej taki, który jest oparty na badaniu aspektu kulturowego krajów w nim uczestniczących. Z doświadczenia wiem, że uczniowie są bardzo zainteresowani pogłębianiem wiedzy dotyczącej innych kultur, są ciekawi jak naprawdę wygląda życie poza granicami kraju. Niektórzy uczniowie jeszcze nigdy nie mieli szansy wyjechać za granicę, więc jest to dla nich w pewnym sensie przygoda. Co więcej, możliwość porozumiewania się oraz nawiązania przyjaźni z rówieśnikami z innych krajów jest głównym motorem napędowym projektu.

Jestem nauczycielem w Zespole Szkół nr 3 w Jaśle. W naszej szkole są klasy o profilu gastronomicznym, więc zdecydowałem swój projekt oprzeć na nawykach żywieniowych, a dokładniej mówiąc tradycyjnych potrawach spożywanych w krajach szkół partnerskich. Jedzenie jest nieodzownym aspektem kulturowym każdego kraju, który ma swoją historię i oferuje dużą różnorodność. Porównywanie tego aspektu pozwala uczniom spenetrować inną kulturę i znacznie poszerzyć swój światopogląd. Podzieliłem projekt na kilka etapów:

Etap 1
Utworzenie wirtualnej klasy - na tym etapie uczniowie są łączeni w grupy. Czasem uczniowie pracują indywidualnie, ale częściej tworzą 2 -3 osobowe zespoły. Praca zespołowa ma pewną przewagę, gdyż pozwala uczniom słabszym uczestniczyć w projekcie, zakładając, że zespoły są trafnie dobrane. Niektórzy uczniowie są np.: lepsi językowo, ale mają gorsze umiejętności w pracy z komputerem. Praca w grupie pozwala wyrównać poziom całego zespołu i jest aktywizującą formą nauki. Po ustaleniu z partnerem zagranicznym ilości uczniów, należy zaplanować w miarę możliwości równe grupy. Następnym, dość istotnym krokiem jest przypisanie uczniów do swoich zagranicznych partnerów. Moim zdaniem, dobrym pomysłem jest użycie do tego celu ankiety, w której uczniowie zaznaczają swoje zainteresowania i preferencje. Osoba prowadząca projekt może porównać wyniki ankiet z ankietami przeprowadzonymi w szkole partnerskiej i w ten sposób można połączyć uczniów, tak aby np.: fani futbolu byli w jednej grupie, a miłośnicy gier komputerowych w innej. To pozwoli uczniom na bardziej efektywne zrealizowanie drugiego etapu projektu.

Etap 2
Uczniowie zapoznają się ze swoimi zagranicznymi partnerami - ten etap obejmuje serię wiadomości e-mail. Uczniowie opisują siebie, swoje zainteresowania, swój rejon – miejscowość, szkołę oraz zadają pytania dotyczące spraw codziennych rówieśnikom zza granicy. Oczywiście mogą także wymieniać się swoimi zdjęciami (wykorzystując pocztę elektroniczną). Pozwoli to uczniom uzyskać wizerunek rówieśników, z którymi będą współpracować w ramach projektu. Przełamanie granicy anonimowości ma istotny wpływ na motywację uczniów do działania, a tym samym na przebieg całego projektu.

Etap 3
Na tym etapie praca uczniów jest ściśle kontrolowana przez osoby nadzorujące projekt, czyli w naszym przypadku nauczycieli języków obcych. Uczniowie mają za zadanie wymienić się informacjami dotyczącymi nawyków żywieniowych w swoich krajach. Do tego celu może posłużyć ankieta wcześniej przygotowana przez uczniów przy pomocy nauczyciela. Oczywiście narzędziem komunikacji w projekcie musi być ciągle ten sam, zaakceptowany przez obie strony, język obcy. Pytania zawarte w ankiecie pozwolą sprawdzić czy sposób odżywiania się młodzieży krajów partycypujących mieści się w ogólnym określeniu tzw. zdrowej diety. Przykładowe pytania mogące pojawić się w ankiecie to: Ile posiłków dziennie spożywasz? Czy odżywiasz się regularnie?. Jak często spożywasz słodycze?. Jak często pijesz napoje gazowane? Odpowiedzi na te pytania uczniowie mogą umieścić w zbiorczym arkuszu kalkulacyjnym Excel, co da pełniejszy obraz diety młodzieży krajów uczestniczących. Pozwoli to na wskazanie różnic i podobieństw nawyków żywieniowych młodzieży.

Etap 4
Uczniowie opisują tradycyjne dania kuchni narodowej, spożywane np. podczas uroczystości i świąt lub będące wyjątkowymi potrawami regionalnymi. Uczniowie opisują potrawy podając ich skład i zamieszczając zdjęcie (jeżeli jest to możliwe). Etap ten ma charakter międzykulturowy, gdyż uczniowie dostrzegają istotne różnice, a tym samym wyjątkowość każdej z kultur.

Etap 5
Po zapoznaniu się z tradycyjną kuchnią kraju partnerskiego, uczniowie wybierają te potrawy, które wzbudziły ich największe zaciekawienie i wysyłają do swych partnerów prośbą o dokładny przepis kucharski. Ich zagraniczni partnerzy robią oczywiście to samo, co zmusza uczniów do stworzenia przepisu dotyczącego własnej narodowej potrawy. Etap ten, jak i poprzedni, wymaga od uczniów posługiwania się językiem obcym branżowym, toteż ścisły monitoring pracy przez nauczyciela jest obowiązkowy.

Etap 6
Po otrzymaniu przepisów uczniowie mają szansę na przygotowanie tych potraw, które wzbudziły ich zainteresowanie. W naszym przypadku, etap ten ma charakter interdyscyplinarny, gdyż uczniowie mogą przygotować potrawy podczas zajęć praktycznych w szkole. Oczywiście nie jest to konieczne. Uczniowie mogą spotkać się także po zajęciach szkolnych, jednakże warto zaplanować pracę grupową o charakterze aktywizującym. Po przygotowaniu potraw uczniowie fotografują je, konsumują i przekazują zarówno zdjęcia, jak i swoje opinie zagranicznym partnerom. Dobrze byłoby, aby pracujące zespoły nie wybierały tych samych potraw, jeżeli jest to możliwe, gdyż kolidowałoby to w znacznym stopniu z etapem 7 i 8.

Etap 7
Uczniowie pracują nad stworzeniem mini książki kucharskiej, zamieszczając opisy, przepisy oraz zdjęcia potraw, które przyrządzili. Następnie przesyłają wynik swojej pracy do weryfikacji zespołom z krajów partnerskich. Oczywiście ich partnerzy w tym samym czasie postępują podobnie. Wynikiem wspólnej pracy zespołów obu krajów powinna powstać mini książka kucharska w wersji elektronicznej. Może o­na być przygotowana na przykład jako prezentacja programu PowerPoint. Koordynatorzy projektu mają za zadanie pokierować tak pracą zespołów uczniowskich, aby każdy z nich był odpowiedzialny za inną część wspólnego dzieła. Etap ten wymaga częstych konsultacji między osobami nadzorującymi projekt jak i samymi uczniami.

Etap 8
Książka kucharska zostaje opublikowana w Internecie i wydana w wersji CD. Wersję CD otrzymuje każdy uczestnik, a także zostaje o­na przekazana do biblioteki szkolnej jako materiał edukacyjno – informacyjny, który będą mogli wykorzystywać nauczyciele języków obcych. Tworzenie strony internetowej pozwala także włączyć do projektu nauczycieli technologii informacyjnej, którzy potrafią pomóc uczniom swoją wiedzą i doświadczeniem tak, aby jak najlepiej osiągnąć zamierzone cele.

Etap 9
Prawdopodobnie dla uczniów będzie to najsmutniejsza część projektu. Uczniowie żegnają się ze sobą, dziękując za wspólną pracę. Należy jednak mieć nadzieję, że projekt ten jest tylko początkiem wielu przyjaźni, które z pewnością zawiązały się pomiędzy uczestnikami projektu.

Wskazówki praktyczne

Jednym z problemów, z jakim możemy się borykać prowadząc projekt jest nierówny udział uczniów. Wśród każdej grupy uczniów znajdą się uczniowie mniej i bardziej pilni, z których oczywiście ci pierwsi mogą przysporzyć poważnych kłopotów. Pełne i terminowe uczestnictwo jest szczególnie istotne w projektach z dzielonym zakresem obowiązków, w których każda grupa uczniów jest odpowiedzialna za inną część lub fazę projektu, a co za tym idzie, jakiekolwiek niedopełnienie ze strony nawet jednej grupy uczniów, może poważnie opóźnić, a wręcz uniemożliwić realizację projektu. Wobec tego, osoba sprawująca opiekę nad uczniami biorącymi udział w projekcie musi na bieżąco monitorować pracę uczniów. Zadanie to jest ułatwione, jeżeli nauczyciel regularnie spotyka się z uczestnikami projektu w pracowni komputerowej, gdzie jest w stanie otrzymać pełen obraz ich pracy. Jednakże, jak doświadczenie pokazuje, nie zawsze jest taka możliwość. W takiej sytuacji, uczniowie wykonują pracę nad projektem indywidualnie, korzystając ze sprzętu szkolnego, bądź też prywatnego w dogodnym dla nich czasie. Sytuacja taka utrudnia znacznie nauczycielowi monitorowanie pracy uczniów, a co za tym idzie, sprzyja powstawaniu dysproporcji w tempie pracy uczniów, a nawet całkowitego braku ich zaangażowania. Dobrym pomysłem w takiej sytuacji, jest założenie przez nauczyciela – koordynatora konta email, gdzie uczniowie będą przesyłać kopie swoich prac. Ten sposób, który osobiście sprawdziłem, motywuje uczniów do systematycznej i rzetelnej pracy, a nauczycielowi pozwala reagować na bieżąco w przypadku wystąpienia takiej potrzeby. Co więcej, nauczyciel może porównać i ocenić wkład pracy jaki uczniowie wykonują w projekcie, a także analizować ich umiejętności językowe wyciągając wnioski do dalszej pracy.

Mam nadzieje, że powyższe wskazówki pomogą lub zachęcą wielu nauczycieli do uczestnictwa w projekcie eTwinning, czego szczerze wszystkim zainteresowanym życzę.

Łukasz Kluszczyk
12.09.2005 r.

Nazwa szkoły: Zespół Szkół nr 3 w Jaśle
Imię i nazwisko koordynatora projektu: Łukasz Kluszczyk
Tytuł projektu: MNIAM, MNIAM, MNIAM (YUMMY, YUMMY, YUMMY)
Czas trwania projektu: 1 rok
Język projektu: język angielski
Liczba polskich uczniów uczestniczących w projekcie: 16
Szkoła partnerska: Barna Sipkay Secondary School of Commerce, Catreing and Tourism, Nyíregyháza, Węgry